Wzruszacie się przy książkach? Lubicie ultraromantyczne albo ultrasmutne historie? Jakie książki sprawiają, że łzy cisną się Wam do oczu? W moim rankingu znajdują się: Jeden dzień, Król złodziei, O psie, który jeździł koleją, Pamiętnik, S@motność w sieci, Jesienna miłość, Love Story, Oskar i Pani Róża, PS Kocham Cię, Chłopcy z Placu Broni. Wzruszających i emocjonujących historii znam wiele. Wymienione powyżej są zaledwie cząstką bogatego zbioru powieści…
Oto książka, poświęcona fizyce. F-I-Z-Y-C-E! Połowa z Was w tym momencie ze znużeniem wyłącza przeglądarkę, druga połowa zaczyna się trząść na wspomnienie szkolnych koszmarów. Nudna teoria, upierdliwi nauczyciele, wkuwanie wzorów i skomplikowane wyliczenia – tak większości z Was kojarzy się nauka fizyki (i chemii, i matematyki, i innych przedmiotów „nie-humanistycznych”). Jerzy Przystawa też nie przepadał za tymi lekcjami, a mimo to – odkrył w fizyce to, co my dostrzegamy w książkach, nasze babcie…
Chyba nie zrozumiałam tej książki. Nie żeby mi się nie podobała – po prostu nie pojmuję sensu jej istnienia. A raczej – celu, w jakim została napisana. Jeżeli autorka chciała jakoś rozliczyć się ze swoim życiem – wyszło jej to całkiem nieźle. Nie wiem tylko czego inni mieliby w tej powieści szukać. Bo ja nie znalazłam w niej nic, co zapadłoby mi w pamięć. Dokładnie rok temu przeczytałam Dom tysiąca nocy, Mai Wolny i byłam tą książką oczarowana (recenzja tutaj)….
W dniu świętego Walentego, w roku 1970 Erich Segal wydał swoją debiutancką minipowieść, która błyskawicznie stała się światowym bestsellerem, a film nakręcony na jej podstawie bił rekordy popularności na początku lat ’70. Niebywałe powodzenie Love Story przysporzyło amerykańskiemu pisarzowi tyleż samo zwolenników, co przeciwników. Krytycy nie pozostawiali na dziele Segala suchej nitki, zaś czytelnicy pokochali je bezgranicznie, co pozwoliło książce zaistnieć w dwudziestu różnych językach. Ja Ericha Segala…
Tak wyjątkowy dzień, jak 11 listopada, chciałam uczcić specjalną edycją rankingu „top-10”. W tym tygodniu skupiać się będziemy na książkach o Polsce i Polakach. Uważam, że warto poświęcić nieco uwagi wizerunkowi naszej ojczyzny w literaturze polskiej i światowej (choć sama wybrałam dzieła jedynie rodzimych autorów). Moje typy wyglądają następująco: Wojna polsko-ruska… i Między nami dobrze jest, Dorota Masłowska Muszę przyznać, że do twórczości Masłowskiej przekonywałam się latami….
Przez ostatnie trzy dni chłonęłam niespiesznie historię przedstawioną na kartach Spaceru po szczęście, Lucy Dillon. Trafiłam w międzyczasie na parę pochlebnych opinii, nieustannie dziwiąc się, co też wszyscy w tej książce dostrzegają. Dla mnie była tendencyjna, przewidywalna i naciągana. Od razu orientowałam się kto z kim jest bądź bywał, kto jest kim i kim chce się stać. Główna bohaterka irytowała mnie ciągłym biadoleniem, a unoszący się wokół niej…
Poprzednią notkę (polecam!) rozpoczęłam wspomnieniami o wszystkich złych rzeczach, zaprzątających ostatnio mój umysł. Zapomniałam wspomnieć przy tym o najważniejszym – „samozniszczeniu” uległ jeden z dysków na moim komputerze. Efekt? Zniknięcie zdjęć, moich tekstów oraz materiałów do pracy magisterskiej. Jestem załamana, bo choć zdjęcia odzyskam z kart aparatów, to teksty i materiały przepadły. Dużo roboty na marne, niestety. Wiadomo już, dlaczego tak się pochorowałam… 🙂 Z innych negatywów jest jeszcze sprawa,…
Tak wiele myśli kłębi się w mojej głowie po lekturze tej niezwykłej książki, że aż nie wiem, od czego zacząć. O tym, że piłkę nożną kocham całą sobą, wiecie doskonale (dla przypomnienia: o marzeniach i wspaniałych momentach). Nie wiecie natomiast, jak ważną dla mnie osobą jest Marcin Rosłoń – autor Mowy trawy. Po pierwsze – figuruje na liście osób, które inspirują mnie najbardziej (czego dowodzi stosowna rubryczka na fejsbuku). Po drugie – jest…
Blogowanie jest jednym z najważniejszych elementów mojego życia. Tak już jest – wsiąknęłam w ten świat, stałam się jakąś jego częścią i nie mam zamiaru z tego rezygnować. Aby o blogowaniu podyskutować szerzej, postanowiłam właśnie na nim skupić uwagę w najnowszym rankingu top-10. Mam nadzieję, że to zadanie okaże się dla Was łatwe i przyjemne – wymieńmy największe zalety blogowania. Po 1: blog pozwala wyżyć się twórczo. Dotyczy to różnych…
Od paru godzin czuję pod mostkiem dziwny ucisk. Coś zapiera mi dech, wywołuje niepokój i dreszcze. Moje myśli galopują, serce drży, dłonie nie potrafią zastygnąć w bezruchu. Kolejny raz po obcowaniu z Murakamim dzieje się ze mną coś niebezpiecznie fascynującego. Z głośników sączy się Sinfonietta Janáčka, przytłaczając i czyniąc atmosferę jeszcze bardziej niepokojącą. A ja rozglądam się nerwowo wokół, szukając Little People, powietrznej poczwarki i dwóch księżyców, górujących na niebie. Zalewa…